Veel duursporters ervaren verkoudheidssymptomen na inspannende evenementen zoals marathons, triatlons of zelfs intensieve trainingssessies. Dit fenomeen, vaak ‘runner’s griep’ of ‘post-race griep’ genoemd, wordt niet noodzakelijkerwijs veroorzaakt door een virus, hoewel dat wel kan zijn. In plaats daarvan is het vaak een direct gevolg van de extreme belasting die op het lichaam wordt uitgeoefend tijdens langdurige inspanning.
De wetenschap achter post-raceziekte
Uit een meta-analyse uit 2024 in Exercise Immunology Review blijkt dat uw risico op een infectie van de bovenste luchtwegen met 18% toeneemt na het lopen van een marathon. Dit komt omdat uithoudingsevenementen het immuunsysteem tijdelijk onderdrukken. Wanneer het lichaam gefocust is op het herstellen van extreme fysieke stress, geeft het voorrang aan spierherstel en fysiologisch evenwicht boven het bestrijden van infecties.
Zoals Dr. Marissa McCay, een sportgeneeskundige aan het NewYork-Presbyterian The One/Columbia University Irving Medical Center, uitlegt: “Je levert je lichaam een enorme prestatie op… zoveel van zijn functies werken in overdrive.” Dit betekent dat het immuunsysteem mogelijk minder effectief is in het voorkomen van virale infecties die worden opgepikt tijdens drukke raceomgevingen.
Niet alle symptomen na de race zijn echter besmettelijk. Dr. Sawalla Guseh, directeur van het Cardiovascular Performance Program bij Mass General, wijst erop dat sommige symptomen eenvoudigweg de natuurlijke ontstekingsreactie van het lichaam op intense inspanning zijn. “Dit gaat je spieren aantasten, dit gaat je immuunsysteem aantasten… ze zijn allemaal in herstelmodus.” Symptomen zoals een loopneus en hoesten kunnen een niet-besmettelijk onderdeel van dit proces zijn.
Preventie en behandeling
Terwijl het immuunsysteem wordt onderdrukt, kunnen atleten eenvoudige voorzorgsmaatregelen nemen om het risico op het oplopen van een echt virus te verkleinen. Deze omvatten veelvuldig handen wassen, het desinfecteren van oppervlakken, het vermijden van aanraking van het gezicht en het overwegen van een masker in drukke omgevingen voor en na evenementen.
Naast hygiëne zijn adequate training en herstel cruciaal. Dr. Guseh benadrukt dat symptomen na de race een teken kunnen zijn van een ontoereikende voorbereiding. “Symptomen na de marathon… zijn eigenlijk de manier waarop je lichaam zegt dat je wat meer brandstof nodig hebt, dat je wat meer elektrolyten en herstel nodig hebt.” Een goed gestructureerd trainingsplan en goede voeding kunnen het lichaam helpen de stress beter te weerstaan.
Als er toch symptomen optreden, blijven rust, hydratatie en voeding de meest effectieve behandelingen. Warme vloeistoffen zoals thee met honing kunnen keelpijn verzachten. Als de symptomen echter langer dan drie dagen aanhouden of verwarring, hoge koorts, donkere urine of ernstige misselijkheid omvatten, is medische hulp noodzakelijk.
Uiteindelijk drijven duursportevenementen het lichaam tot het uiterste. Het herkennen van deze fysiologische stress en het prioriteren van herstel is de sleutel tot het minimaliseren van ziektes na de race.
