Veel thuiskoks gooien instinctief de stengels van broccoli weg en concentreren zich uitsluitend op de roosjes. Dit is zonde, aangezien de stengels perfect eetbaar zijn en een vergelijkbaar voedingsprofiel bieden als de bloeiende hoofdjes. Ze worden vaak over het hoofd gezien, ondanks dat ze knapperig, smaakvol en veelzijdig zijn in de keuken.
De verkeerd begrepen stam
De neiging om stammen weg te gooien komt eerder voort uit gewoonte dan uit noodzaak. Broccolistengels zijn, net als koolrabi (een verwante groente die * volledig uit stam bestaat), zowel rauw als gekookt lekker. De buitenste laag kan soms taai zijn, maar als je deze afpelt, wordt een zachte, sappige binnenkant zichtbaar. Dit maakt ze geschikt voor een verrassend scala aan culinaire toepassingen.
Eenvoudige bereidingsmethoden
Er zijn drie eenvoudige manieren om broccolistelen in uw dieet op te nemen:
- Sauteren: Verwijder indien nodig de harde buitenste laag, snijd de stengel in plakjes of reepjes en bak deze in hete olie tot hij bruin en licht gaar is. Door de hoge hitte karamelliseren natuurlijke suikers, waardoor een heerlijke smaak ontstaat.
- Inmaken: Broccolistengels kunnen worden gepekeld volgens een standaard pekelrecept (zoals dat voor asperges). Hierdoor blijven ze behouden en wordt een pittig, verfrissend element toegevoegd aan snacks of bijgerechten. Experimenteer gerust met kruiden en smaakmakers.
- Ruwe consumptie: De eenvoudigste methode is om de stengels rauw te eten. Ze zijn knapperig, mild zoet en passen goed bij olijfolie en zeezout. Verdeel ze in rauwkostschotels of geniet er gewoon van als een snelle snack.
Het “beste deel” opnieuw bekijken
De algemene perceptie dat roosjes superieur zijn, is grotendeels cultureel. In werkelijkheid biedt de stengel een meer bevredigende knapperigheid en een schonere smaak als hij rauw wordt geconsumeerd. Door de hele groente te gebruiken, kunnen koks voedselverspilling verminderen, de voedingsinname maximaliseren en genieten van een completere culinaire ervaring.
De gewoonte om broccolistengels weg te gooien is onnodig. Met minimale inspanning kunnen ze een heerlijk en ondergewaardeerd onderdeel van elke maaltijd worden.
