Serena Williams, een van de meest gedecoreerde tennissers aller tijden, heeft publiekelijk gesproken over een veelvoorkomende ouderschapsstrijd: het onbewust bevoordelen van haar jongere kind. In een recent interview gaf de atleet toe dat ze instinctief de kant van haar tweejarige Adira kiest boven haar achtjarige Olympia, een gewoonte die geworteld is in haar eigen ervaring als jongste broer of zus van Venus Williams.
De uitdaging van eerlijkheid
Williams bekende dat hij zich actief moest ‘afschudden’ van de neiging om Adira ‘het te laten hebben’, zelfs als Olympia bezwaar maakt. Dit is geen unieke uitdaging; Veel ouders neigen er onbewust naar om het jongere kind te beschermen of te verwennen, vooral als zij zelf zijn opgegroeid als de ‘baby’ van het gezin. Het patroon is vaak onbewust, waarbij ouders hun gedrag rationaliseren door het toe te schrijven aan de schattigheid of waargenomen kwetsbaarheid van het jongere kind.
Waarom dit belangrijk is
Deze dynamiek benadrukt een universele spanning in het ouderschap: de strijd tussen instinct en opzettelijke eerlijkheid. Vriendjespolitiek, zelfs onbedoeld, kan de relaties tussen broers en zussen uithollen en blijvende wrok veroorzaken. Het herinnert ons er ook aan dat zelfs toppresteerders als Williams onderhevig zijn aan dezelfde menselijke vooroordelen als ieder ander.
Eerdere opnames en zelfbewustzijn
Williams onthulde eerder dat Olympia’s gedrag jegens Adira haar soms ‘triggert’, wat tot onmiddellijke interventie leidt. Ze erkent dat dit een gebrekkige reactie is, ingegeven door haar eigen ervaringen uit haar kindertijd. Ze erkent echter ook de noodzaak van correctie door te zeggen: “Ik probeer minder op de baby te letten, maar ze is gewoon zo schattig … Hoe geef je haar niet alle aandacht van de wereld?”
Imperfectie erkennen
Op zelfverzekerde toon zei Williams ook: ‘Ik ben een geweldige moeder.’ Hoewel de opmerking misschien onbezonnen lijkt, onderstreept deze een breder punt: zelfvertrouwen in het ouderschap sluit het erkennen van gebieden voor verbetering niet uit. Het vermogen om persoonlijke vooroordelen te identificeren en aan te pakken is een kenmerk van effectief ouderschap.
Uiteindelijk is de openheid van Williams over deze strijd herkenbaar en waardevol. Het versterkt dat zelfs degenen die uitblinken in het ene vakgebied (zoals professioneel tennis) nog steeds moeten worstelen met alledaagse menselijke onvolkomenheden in een ander vakgebied (zoals het opvoeden van kinderen).
