Professionals in de geestelijke gezondheidszorg hebben lang betoogd dat het gedrag van Donald Trump de natie schaadt. Sommigen noemen het kwaadaardig narcisme. Er is veel inkt gemorst op gaslighting. Het is de tactiek die wordt gebruikt om mensen hun eigen herinneringen in twijfel te laten trekken. Om aan de werkelijkheid zelf te twijfelen.
De laatste tijd wordt er echter gesproken over een ander hulpmiddel in zijn arsenaal. Minder besproken, maar even krachtig.
DARVO.
Het staat voor Deny, Attack, Reverse Victim en Dader.
Jennifer Freyd bedacht de term. Ze is een pionier op het gebied van de traumapsychologie. In een opiniestuk voor The Hill merkte ze op hoe Trump en zijn team dit patroon bewapenen. Het vervormt de werkelijkheid.
Onthoud de tarieven? Hij betoogde dat Amerika al tientallen jaren door buitenlandse naties wordt vernederd. Wij waren het slachtoffer. Niet de landen die met hoge nieuwe kosten worden geconfronteerd.
Het helpt hem af te buigen. Of hij het academische label nu kent of niet, het past bij hem. Het bracht aanklagers in diskrediet tijdens de controverse over de Signaalpoort. Het verschoof de schuld voor de Russische invasie naar Oekraïne. Zelfs tijdens beschuldigingen van seksueel misbruik.
Wanneer leiders DARVO als wapen inzetten, raakt het publiek in verwarring.
Afscheid nemen is het doel. Of in ieder geval het resultaat.
Sarah Harsey schreef samen met Freyd het stuk Hill. Ze is assistent-professor aan de Oregon State. Ze legt de monteur uit. Narcisten zijn bang voor verantwoordelijkheid. Het bedreigt hun macht. Dus wanneer ze gedwongen worden verantwoordelijkheid te nemen, draaien ze om.
Ze injecteren een fictief tegenverhaal. Het verwart mensen. Wie liegt? Wat is er echt gebeurd?
Het vertroebelt de wateren. Ze hoeven niet te bewijzen dat hun versie waar is. Er is net genoeg twijfel nodig. Genoeg om de waarheid ontoegankelijk te laten lijken.
Denk eens aan een alledaags scenario. Een echtgenoot komt laat thuis. Ze worden geconfronteerd. Het DARVO-antwoord?
Ontkennen dat het gebeurd is. Val de aanklager aan omdat hij onzeker of jaloers is. Beweer dat de late aankomst niet eens was afgesproken. Nu voelt de aanklager zich defensief. Verward. De dader staat hoog op het morele niveau. Zij worden het slachtoffer.
De daadwerkelijke dader voelt zich gerechtvaardigd.
Ze zien zichzelf als onrecht aangedaan. Het schadelijke gedrag gaat ononderbroken door.
Trump heeft dit vanaf dag één gebruikt. Of eerder.
In 2017 beweerde hij, voordat hij zelfs maar aantrad, dat de stem op de Access Hollywood-tape niet van hem was. Later zette hij het in tegen E. Jean Carroll. Hij ontkende haar te hebben ontmoet. Hij noemde haar een gek. Hij beweerde dat hij het doelwit was van een heksenjacht.
De voormalige gouverneur van New York, Andrew Cuomo, deed het ook. Geconfronteerd met beschuldigingen van intimidatie ontkende hij alles. Noemde zichzelf een slachtoffer van de annuleringscultuur.
Maar Harsey noemt het gebruik van Trump uitzonderlijk flagrant. Hij neigt er in een absurde mate naar.
Zijn binnenste cirkel kopieert het stuk.
Vice-president JD Vance noemde Renée Good een binnenlandse terrorist. Good stierf onder de wielen van een vrachtwagen van de federale politie in Minneapolis. Hij plaatste opnieuw beweringen waarin hij Alex Pretti als een ander slachtoffer van het geweld bestempelde als een moordenaar.
Procureur-generaal Pam Bondi maakte onlangs uitgebreid gebruik van het aanvalsaspect. Ze beledigde wetgevers die haar ondervroegen.
Ze kiezen tactieken die schade toebrengen.
Ze konden claims netjes weerleggen. Ze kiezen in plaats daarvan voor chaos. Het ontwijkt de gevolgen. Harsey wijst erop dat hij bijna niemand tegenkomt. Net genoeg mensen geloven de vervorming. Zijn politieke carrière overleeft ervan.
Wat doen we?
Begrijp dat het bestaat. Erkenning is het halve werk. Het patroon is voorspelbaar. Ontkennen. Aanval. Achteruit.
Jezelf onderwijzen maakt het minder overtuigend. Label het als je het ziet. Geef het spel een naam.
Maar dit is geen persoonlijk argument. We debatteren niet één op één over Trump. In een direct gesprek kunnen we niet standhouden.
Wij moeten de waarheid spreken. Gezamenlijk. Articuleer feiten om een gedeelde realiteit te behouden. Weersta de gaslighting.
Wees voorzichtig. Identiteitspolitiek trekt je naar binnen. Ze creëren blinde vlekken. Concentreer u in plaats daarvan op kritisch denken. Vorm uw eigen waarden op basis van morele oordelen. Niet alleen wat de ene kant je zegt te geloven.
Of misschien is de mist op dit moment gewoon te dik om te navigeren.
