Ik hou van de geur van overstock in de ochtend.
Nou ja, misschien niet de geur, maar zeker de sensatie. Martie verkocht zichzelf op twee beloften. Goedkoop eten. Nieuwigheid. De online kruidenier, opgericht in 2020, maakt gebruik van overtollige voorraad van grote merken en verlaagt de prijzen voor een prima overschot. Zie het als digitale kringloop, maar dan voor pasta en pindakaas. Dagelijks vallen er nieuwe items. Echt. Elke dag.
Ik heb een tiental bezorg-apps voor mijn werk getest. Het beoordelen van eten is mijn werk, ja, maar het is ook mijn ondeugd. Ik bestelde bij Martie voor vier opeenvolgende weken. Niet precies voor levensonderhoud. Voor de wetenschap. En hapjes. Elk item hier? Ik heb het gegeten. Mijn keuken getuigde ervan.
De interface: schattig, niet verwarrend
De site is schattig. Dat doet ertoe.
Veeg door afbeeldingen die eruit zien alsof ze op een kindertablet thuishoren en vind producten met verdacht gemak geordend. Mijn winkelwagentje raakte vol voordat ik besefte waarom. Impulsaankopen worden niet eenvoudiger dan dit. Ik plaatste mijn eerste bestelling voor $ 84,51. Ik heb $ 128 bespaard. Wie berekent die verhouding tijdens het huilen in een gangpad? Ik niet. Niet meer. In de loop van de maand heb ik $ 205 laten vallen. De spaarstapel bedroeg $ 403. De wiskunde voelt als magie of als een boekhoudkundige fout.
Geen koudeketen, alleen dozen
Je kiest geen tijdstip. Er is hier geen gekoelde optie, geen bevroren vlees dat wacht om te ontdooien in een piepschuimkist. Temperatuurbeheersing is dus niet relevant. U plaatst een bestelling, wacht een paar dagen en ontvangt één doos. De mijne arriveerde drie dagen later. Glazen potten overleefden noppenfolie. Al het andere zat netjes, strak en intact.
Ik heb meteen gebakken rijst gemaakt. 63% korting op rijst, 50% korting op Momofuku-sojasaus – een merk dat niet meer in de schappen ligt, waardoor ik heimwee krijg naar de storing die ik tegenkwam. De rijst had nog twee jaar te gaan. De saus voegde umami toe die er vijf minuten eerder niet was. Goed. Heerlijk goedkoop.
Dan waren er de eiwitrepen. Gebouwd merk. Eerste keer dat ik ze zie. Ze waren zo goed dat ik er bij volgende bestellingen meer kocht. Dopamine-hits zijn er in vele vormen. Soms smaken ze naar pindakaas.
De chaos van “Kijk maar”
Winkelen bij Martie is niet van plan. Het is plunderen, zachtjes.
Ik had geen bosbessentaartvulling nodig. Maar ik zag Bonne Maman. Ik heb het gekocht. Blueberry-schoenmaker gebeurde op een dinsdag. Waarom? Omdat boodschappen leven zijn, en schoenmaker erfenis. Ik heb chips gegeten. Gummies. Pasta. Ik zag mijn wekelijkse voeding niet langer als een rooster, maar begon het als een loterij te zien.
Het nadeel is niet de kwaliteit. Het is schaarste.
Nieuwe nietjes blijven even plakken. Dan verdwijnen ze. Tuscanini Balsamico Azijn? Weg voordat ik nog een vinaigrette maakte. De voorraad raakt snel op. Artikelen in uw winkelwagentje worden eenvoudigweg verwijderd als de voorraad laag genoeg is. Het creëert angst. Een vreemde, specifieke angst om geen gummies meer te hebben.
De moeite waard? Waarschijnlijk.
Martie is geen vervanger van een supermarkt. Het kan niet de structuur vervangen waar je naar verlangt als je elke zondag melk en eieren koopt. Die consistentie ontbreekt. Maar consistentie is saai.
Gebruik het voor de spanning. Het mysterie ‘wat zal ik vinden’ rechtvaardigt het uitgeven van $ 20 aan dingen die je normaal gesproken zou overslaan, omdat het prijskaartje op een vergissing lijkt. Als je strikte lijsten wilt, blijf dan weg. Je zult jezelf gek maken terwijl je wacht tot de havermout opnieuw is geladen. Maar als je het leuk vindt om door bakken te graven naar edelstenen? Het werkt.
Pak gewoon de eiwitrepen als je ze ziet.
Wacht tot volgende week en ze zijn weg. Dus wat gebeurt er dan? Ik veronderstel dat ik gewoon naar een gewone winkel ga, waar alles duur, saai en betrouwbaar aanwezig is.
Heb je het geprobeerd? Vertel het me hieronder.
