Nowy Rok smakuje inaczej. To czas nowych początków. Nowa nadzieja. Poczucie czystego konta. Dla wielu z nas impuls do podejmowania postanowień jest nie do odparcia. Ale oto brutalna prawda. Wyznaczenie celu jest łatwą częścią. Dotrzeć do tego? W tym miejscu ludzie się rozstają.
Nie potrzebujesz większej motywacji. Potrzebujesz strategii. Większość ludzi traktuje swoje postanowienia jak listę życzeń. To nie działa w ten sposób. Jeśli chcesz naprawdę zmienić swoje życie w tym roku, musisz przestać traktować cele jako abstrakcyjne pojęcia. Zacznij od przejrzystości.
Określ, czego naprawdę chcesz
Rozmazane cele są szybko porzucane. Celem nie jest „nabycie formy”. To jest pragnienie. „Schudnij 10 funtów” jest lepsze, ale nadal ryzykowne, jeśli nie zdefiniujesz „jak”. Pierwszym krokiem do osiągnięcia celów noworocznych jest konkretność.
Pomyśl o tym, czego naprawdę chcesz. Nie o tym, czego myślisz, że powinieneś chcieć. Nie to, co mówi Ci Instagram. Czego ty chcesz?
Specyfika zabija prokrastynację. Kiedy dokładnie wiesz, jak wygląda „ukończone”, nie możesz udawać, że jesteś zbyt zajęty, aby pracować.
Jeśli Twój cel jest niejasny, Twoje wysiłki będą takie same. Zapisz to. Zrób to konkretnie. To nie tylko praca administracyjna. To przygotowanie psychologiczne. Kiedy Twój cel jest jasny, Twój mózg przestaje szukać wymówek i zaczyna szukać rozwiązań.
Zacznij od małych rzeczy. Zacznij od konkretów. Reszta podąży śladem.
Wyznaczanie celów nie polega tylko na tworzeniu listy, ale na utrzymywaniu koncentracji we właściwym kierunku. Kiedy już zdecydujesz, jak realistyczny i mierzalny będzie Twój pierwszy cel, czas przejść do następnego kroku. Ale dlaczego większość ludzi pomija ten prosty krok? Ponieważ myśli są płynne. Zaakceptowanie rzeczywistości jest trudne: wydaje się, że to, o czym myślisz, nie zasługuje na spisanie. Jednak po przeniesieniu na papier myśli nabierają kształtu.
2. Zapisz swoje cele
Najskuteczniejszym sposobem materializacji myśli jest przeniesienie ich na nośnik fizyczny. To nie tylko napisanie notatki, to zawarcie umowy ze sobą. Cele, które pozostają tylko w głowie, łatwo wymazują się pod naporem codziennego stresu. Ale cel zapisany w notatniku, dokumencie elektronicznym lub naklejce na ścianie nie pozwala zapomnieć.
Wykonując ten krok, zwróć uwagę na mierzalność. Napisanie „ćwicz trzy razy w tygodniu” daje znacznie wyraźniejszy wynik niż niejasne „pracuj lepiej”. Dlaczego? Ponieważ drugie sformułowanie wskazuje, kiedy należy się zatrzymać, a kiedy kontynuować.
Załóżmy, że przeanalizowałeś swoje osiągnięcia w ciągu poprzedniego roku. Wiesz już, co zrobiłeś dobrze i gdzie były luki. Nadszedł czas na stworzenie konkretnego planu działania w celu usunięcia tych luk. Zapisanie tego planu przypomina zaprogramowanie go w mózgu. Wybierając każde słowo, czujesz, jak bardzo jesteś skupiony na swoim celu.
Niektórzy wolą robić to cyfrowo. Cele zapisują w notatkach na telefonie, w aplikacji zadaniowej lub w prostym pliku Excel. Jest to całkowicie dopuszczalne. Jednak korzystanie z papierowego notatnika czasami tworzy głębszą świadomość. Kiedy czubek pióra dotyka papieru, mózg lepiej dostrzega powagę tego działania. Niezależnie od wybranej metody, kluczem jest konsekwencja. Kluczem do sukcesu nie jest pozostawianie swoich celów samymi myślami, ale przeniesienie ich do rzeczywistości.
“Pisanie nadaje formę myślom. Forma rodzi działanie.”
Pamiętaj, że w tym procesie perfekcjonizm jest Twoim wrogiem, a szczerość najlepszym przyjacielem. Jeśli uważasz, że napisałeś coś błędnie, przekreśl to i napisz jeszcze raz. Sztywno ustalony cel zabija elastyczność myślenia. Ale zapisany cel sprawia, że idziesz do przodu. Co dzisiaj nagrywasz?
3. Podziel swoje cele na kawałki.
Twoje wielkie marzenie stoi przed Tobą. Ona potrafi być przerażająca. Dlaczego? Ponieważ mózg nie lubi dużych gór. Preferuje skały indywidualnie.
Dlatego trzeba to rozbić na części.
Nie mów po prostu: „Schudnę”. To jest cel. Cele są zimne i abstrakcyjne. Zamień je w betonowe, jadalne części. Powiedz: „Będę chodzić przez 20 minut trzy razy w tygodniu”. To mniej. Jest to łatwiejsze do opanowania.
Dzielenie dużych celów na małe kroki jest ważne nie tylko ze względu na motywację, ale także ze względu na chemię mózgu. Każde wykonane najmniejsze zadanie uwalnia dopaminę. Dopamina popycha Cię do zrobienia następnego kroku. Jeśli przestaniesz, Twoja motywacja się skończy. Jeśli będziesz kontynuować, system będzie działał automatycznie.
Dlaczego fragmentowanie działa?
Wielkie cele są często niejasne. Niepewność jest zaproszeniem do odwlekania. Jeśli nie wiesz, kiedy zacząć, nigdy nie zaczniesz.
Ale jeśli pomyślisz o tym krok po kroku?
– Jakie kroki muszę podjąć?
– Jakie zasoby są potrzebne na każdym etapie?
– Jak długo zajmie każdy krok?
Odpowiedzi na te pytania stają się jasne. Przejrzystość rodzi działanie. A działanie prowadzi do rezultatów.
Jak zacząć?
Weź papier. Przejdź pod miejsce, w którym zapisałeś swój cel. Teraz zadaj sobie pytanie: „Jakie jest pięć pierwszych kroków do osiągnięcia tego celu?”
Kroki muszą następować w logicznej kolejności. Najpierw badania. Potem planowanie. Następnie wdrożenie. Każdy krok powinien opierać się na poprzednim.
Na przykład chcesz otworzyć nową firmę.
1. Przeprowadź badania rynku.
2. Napisz projekt biznesplanu.
3. Zdobądź niezbędne licencje.
4. Stwórz stronę internetową.
5. Znajdź swojego pierwszego klienta.
widzisz? „Założenie firmy” nie jest już górą, na którą trzeba się wspiąć. To jest lista rzeczy do zrobienia. A zaznaczenie każdej pozycji na liście jest dowodem na to, że stopniowo zbliżasz się do swojego wielkiego celu.
Złe podejście
Większość ludzi podejmuje zbyt duże kroki. „Wstanę o 5 rano i będę ćwiczyć przez 2 godziny”. Potem już pierwszego dnia się zmęczą. Drugiego dnia ponoszą porażkę. Trzeciego dnia zrezygnowali.
Nie zmuszaj się do tego. Zacznij od małych rzeczy. Zacznij od 5-minutowego spaceru. Zwiększaj z czasem. Żadnego napięcia, żadnego oporu. Z czasem stanie się to nawykiem. Żadnego napięcia.
Dokąd
Wierzę, że dzielenie celów na kawałki to nie tylko logiczna strategia, ale prawdziwa psychologiczna deska ratunku. Nie pozwól, aby wielki i niewyraźny obraz przyszłości Cię paraliżował. Zamiast tego wyznaczaj mniejsze, mierzalne cele. Dzięki temu łatwiej będzie Ci skoncentrować się na swoich celach i cieszyć się satysfakcjonującym poczuciem postępu na każdym kroku. Poruszanie się krok po kroku jest najszybszym sposobem i sprawia, że masz wrażenie, że idziesz do przodu, a nie stoisz w miejscu.
4. Przygotuj plan swoich celów
Łatwo jest marzyć. Realizacja wymaga dyscypliny. Plan zamienia marzenie w konkretny plan działania. Ale planem nie mam na myśli sterty niemożliwych do zrealizowania szczegółów, ale przemyślaną trasę.
Dlaczego potrzebujesz planu? Ponieważ mózg opiera się niepewności. Jasność go uspokaja. Brak planu jest jak wejście na statek bez kursu. Wiatr może wiać ze wszystkich kierunków, ale dokąd płyniesz, pozostaje nieznane.
Tworząc swój plan, zadaj sobie następujące pytania:
*Jakich narzędzi potrzebuję, aby osiągnąć ten cel?
* Ile godzin lub dni mogę poświęcić?
* Jakie mogą się pojawić przeszkody i jak sobie z nimi poradzę?
Zapoznaj się ze szczegółami, ale nie zgub się
Planując, odpowiedz dobrze na pytanie „jak”. Na przykład „lepsze pisanie” jest mniej mierzalne niż „chodzenie na siłownię dwa razy w tygodniu”. Szczegóły zapewniają spójność.
Ale pozwól, że dam ci ostrzeżenie. Nie utknij w poszukiwaniu idealnego planu. Życie może nie układać się tak, jak planowałeś. Twój plan powinien być elastyczny i otwarty na zmiany.
Przykładowy plan:
– Cel: Schudnąć 5 kg w 3 miesiące.
– Narzędzia: Spacery 3 razy w tygodniu, codzienna kontrola zużycia wody.
– Przeszkoda: Brak czasu ze względu na duże obciążenie pracą.
– Rozwiązanie: Zasada chodzenia przez 20 minut bezpośrednio po przebudzeniu.
Ułatw sobie rozpoczęcie pracy
Czasami największą trudnością jest właśnie moment rozpoczęcia. Zrób plan i wybierz najłatwiejszy pierwszy krok. Mały krok może być początkiem dużych zmian.
Zrozumienie sekretu wielkich celów pomoże Ci je osiągnąć. Podstawą każdego planu jest konsekwencja.
Plan to coś więcej niż tylko lista. To jest mapa ścieżki, którą pójdziesz na podstawie tej listy. Jeśli wyznaczyłeś sobie cel, musisz zastanowić się, jakie kroki musisz podjąć, aby go osiągnąć. Inaczej się zgubisz.
5. Zadaj sobie pytanie: dlaczego chcesz osiągnąć swój cel?
W tym miejscu większość ludzi popełnia błąd. Zapisują cel. „Schudnę”. „Zarobię więcej pieniędzy”. „Będę budować lepsze relacje”. A potem co?
Motywacja spada. Pojawiają się trudności. A cel zostaje odłożony na półkę.
Dlaczego?
Ponieważ nie zidentyfikowałeś swojego powodu.
Pytanie „dlaczego” przełamuje nawyk odwlekania
Czasem zatrzymaj się i zadaj sobie pytanie. Znajdź prawdziwą odpowiedź.
„Chcę schudnąć, bo…?”
„Chcę oszczędzać pieniądze, ponieważ…?”
„Chcę mniej stresu, bo…?”
Odpowiedzi powinny być proste. Głęboko. Ale proste.
Jeśli Twoja odpowiedź brzmi „być zdrowym”, to nie wystarczy. Zejdź głębiej. „Będzie biegać z dziećmi w dniu ich urodzin”. „Aby czuć się komfortowo na emeryturze.” „Żeby się nie zakrztusić podczas pływania.”
Dzięki temu wstaniesz z łóżka o 5 rano.
Stwórz trwałą motywację
Motywacja jest jak ogień. Szybko się zapala i równie szybko gaśnie. Dyscyplina jest bardziej stała. Ale aby stać się dyscypliną, twój powód musi być silny.
Znajdź emocję kryjącą się za pragnieniem osiągnięcia celu. Czy to strach? Mieć nadzieję? Wolność?
- Wolność: Oszczędzanie dla niezależności finansowej
- Zdrowie: Regularne ćwiczenia, które dodadzą Ci energii
- Relacje: Poświęcanie czasu na wzmacnianie głębokich więzi
Te emocje zmuszą Cię do działania we właściwym dniu i we właściwym czasie.
Wsparcie konkretnymi krokami
Gdy już znajdziesz powód, przejdź do pytania „jak”. Ale najpierw codziennie przypominaj sobie o swoim dlaczego.
Zapisz to. Powieś go na ścianie. Ustaw tapetę ekranu blokady telefonu.
Pamiętać. Twój cel powinien być osiągalny. Ale kiedy twoją motywacją jest napędzany rozumem, nawet pozornie nieprzezwyciężalne przeszkody można pokonać.
W następnym kroku przyjrzymy się, jak wykorzystać te powody do stworzenia konkretnych, mierzalnych kroków. Na razie zrób tylko jedną rzecz. Znajdź swoją odpowiedź.
6. Podziel się swoimi celami
wiem. Aby nikt Cię nie osądzał, chowasz błyszczącą kartkę papieru z celami do najdalszej szuflady. Utrzymanie ich w tajemnicy wydaje się bezpieczne. Ale to błąd.
Jeśli naprawdę chcesz zwiększyć swoją motywację, musisz przerwać tę ciszę. Samo pytanie „dlaczego” potrzebujesz tego celu nie wystarczy. To, co naprawdę Cię pobudzi do działania, to podzielenie się swoimi celami z innymi.
Dlaczego? Ponieważ dzielenie się informacjami zamienia abstrakcyjne pragnienie w konkretne zobowiązanie.
Dlaczego warto mówić innym?
Ludzki mózg dąży do spójności. Kiedy mówisz komuś: „Od jutra zaczynam dietę”, Twój mózg kojarzy tę obietnicę z Twoim zachowaniem. Jeśli zjesz tabliczkę czekolady bez zastanowienia, zerwiesz spójność ze swoim wizerunkiem. To stwarza niewielką presję psychologiczną. Ale to nie presji należy unikać, ale jest ona konieczna.
Ponadto dzielenie się celami z innymi oznacza wzięcie odpowiedzialności.
- Odpowiedzialność: Jeśli Ty i Twój przyjaciel zgodziliście się pójść na poranny bieg, będziecie musieli wyjść z domu.
- Wsparcie: Nie tylko widzowie, ale także trenerzy, partnerzy, a nawet obserwatorzy w sieciach społecznościowych mogą zapewnić Ci motywację.
- Kontrola rzeczywistości: kiedy zwerbalizujesz swoje cele, stanie się jaśniejsze, na ile są one realistyczne i jak trudne.
Czym się podzielić?
Nie musisz mówić wszystkim wszystkiego. Zacznij od najbliższej i najbardziej zaufanej osoby.
Zamiast mówić: „Chcę schudnąć w tym miesiącu 5 kg”, skuteczniej jest powiedzieć: „Każdego dnia będę chodzić na 30-minutowy spacer, przypomnij mi o tym”.
Bądź konkretny. Niepewność jest największą wymówką dla zwlekania. Bądź konkretny.
Gdzie i jak udostępniać?
- Z przyjacielem: Osobiście lub przez wiadomość.
- W grupie: Aplikacje fitness lub aplikacje społecznościowe zorientowane na cel.
- W sieciach społecznościowych: Publikowanie na otwartym koncie może być dodatkowym źródłem motywacji.
Nie bój się. Strach przed oceną nie powinien Cię powstrzymywać. Prawdziwi przyjaciele chcą, abyś stał się lepszą osobą. Opinie innych ludzi nie powinny wpływać na twoją ścieżkę.
Kiedy dzielisz się swoimi celami, stają się one Twoimi. To już nie tylko sen. To jest wspólna rzeczywistość.
Komunikowanie swoich celów to nie tylko dzielenie się informacjami, ale strategia, która zwiększa Twoją motywację. Kiedy ludzie wyrażają swoje cele, czują się bardziej odpowiedzialni za ich osiągnięcie. Proces ten pozwala także na zbudowanie sieci kontaktów, z których można uzyskać pomoc.
7. Znajdź czas na osiągnięcie swoich celów
Poświęcenie czasu na osiągnięcie swoich celów może być kluczem do sukcesu. To nie tylko etap planowania, ale także inwestycja w siebie.
Komunikowanie swoich celów zwiększa motywację i pomaga uzyskać wsparcie.
8. Zidentyfikuj czynniki, które mogą stanowić dla Ciebie przeszkody
Daj sobie czas na osiągnięcie swoich celów. Osiągnięcie celów może zająć dużo czasu i być może będziesz potrzebować cierpliwości. Wykorzystaj swój czas mądrze, aby osiągnąć swoje cele i daj sobie wystarczająco dużo czasu.
Zatrzymaj się i spójrz wstecz. Gdzie utknąłeś? Co Cię powstrzymuje?
Zwykle problem nie leży na zewnątrz, ale wewnątrz. Są to Twoje własne ustalone limity.
Bycie człowiekiem oznacza brak doskonałości. Jednak uświadomienie sobie nawyków, które szkodzą Twojemu potencjałowi, to pierwszy krok do sukcesu.
Przeszkody te zwykle zaczynają się od małych rzeczy. Niemożność wstania wcześnie rano. Tendencja do odkładania zaplanowanych prac. Albo wewnętrzny głos, który szepcze: „Nie mogę tego zrobić”.
Dlaczego ważne jest zidentyfikowanie tych barier?
Bo jeśli ruszysz się nie zdając sobie z tego sprawy, na każdym kroku wpadniesz w tę samą pułapkę.
- Brak zarządzania czasem: Wyrażenie „nie mam czasu” często oznacza „nie mam priorytetów”.
- Brak pewności siebie: Strach przed porażką może nawet uniemożliwić Ci podjęcie próby.
- Nacisk zewnętrzny: Oczekiwania innych ludzi mogą stanąć na drodze do osiągnięcia Twoich celów.
Identyfikacja tych czynników to coś więcej niż tylko sporządzenie listy. Wymaga to głębokiej introspekcji.
Którego podejścia powinieneś użyć?
- Prowadź dziennik. Zapisuj, co robisz i jak się czujesz.
- Zauważ wzorce. Dlaczego odwlekasz co tydzień tego samego dnia?
- Ogranicz swoje ograniczenia. Narysuj linię poniżej tego, czego absolutnie nie chcesz zrobić („Nigdy tego nie zrobię”).
Nie bądź dla siebie zbyt surowy. Popełnianie błędów oznacza naukę. Pokonywanie przeszkód zaczyna się od ich rozpoznania.
Pamiętaj: jeśli Twoje cele są dla Ciebie ważne, musisz zachować należytą staranność w ich osiąganiu.
Największym wrogiem osiągnięcia swoich celów nie są przeszkody zewnętrzne, ale pęknięcia we własnej woli. W poprzednim kroku usunąłeś bariery fizyczne i środowiskowe. Teraz czas przywrócić porządek wewnętrzny. Dyscyplina to raczej ciche zobowiązanie niż ścisły towarzysz trzymający motywację za ogon. Motywacja jest zmienna: przychodzi i odchodzi. Dyscyplina zmusza Cię do tego, abyś usiadł i wykonał zadanie, nawet jeśli w danej chwili nie masz na to ochoty.
Dlaczego dyscyplina jest kluczem do szybkości?
Wiele osób odkłada sprawy na później, mówiąc: „Zrobię to dzisiaj później”. To zwlekanie zamienia się w szereg przeszkód na każdym kroku w drodze do celu. Dyscyplina oznacza wiedzę, co należy zrobić, aby usunąć te przeszkody, i determinację, aby je pokonać. Jeśli chcesz szybciej osiągnąć swój cel, musisz odłożyć na bok perfekcjonizm i skupić się na konsekwencji.
Wielkie cele buduje się poprzez małe, powtarzalne działania. Rozpoczynanie każdego dnia o tej samej porze i poświęcanie tej samej ilości czasu każdego dnia… Może się to wydawać przyziemne, ale impet, jaki tworzy ta rutyna, wyróżnia Cię spośród innych.
Jak ustanowić dyscyplinę?
Aby wdrożyć swój plan, wykonaj kilka konkretnych kroków:
- Ułatw start: Ci, którzy wstają wcześnie rano, przygotowują swoje ubrania wieczorem. Uczyń swój plan tak przejrzystym, abyś mógł działać bez niepotrzebnego myślenia.
- Bądź dla siebie dobry: Któregoś dnia upadłeś. Nie kontynuowali. Nie oznacza to jednak, że cel zostanie zniszczony. Następnego dnia wróć do pracy. Ważne jest, aby nie być idealnym, ale poruszać się bez zatrzymywania.
- Podziel się odpowiedzialnością: Dyscyplina to jedna z najtrudniejszych wojen do prowadzenia w pojedynkę. Znajdź przyjaciela lub przejdź dalej w grupie. Obecność innych wzmaga poczucie „muszę to zrobić”.
“Dyscyplina to umiejętność robienia tego, czego nie chcesz. To jedyna różnica między sukcesem a porażką.”
Najpewniejszym sposobem na skrócenie czasu potrzebnego do osiągnięcia celu jest nie łamanie danych sobie obietnic. Wiesz, co trzeba dzisiaj zrobić. Więc dlaczego czekasz?
10. Nagradzaj się za osiągnięcie celów
Dyscyplina to nie tylko umiejętność utrzymania się na powierzchni. Czasami ważne jest, aby wiedzieć, jak dobrze się traktować. Nagradzanie siebie za osiągnięcie celów to jeden z najskuteczniejszych sposobów na utrzymanie motywacji.
Oto kroki, aby zbudować ten system:
1. Zaplanuj małe nagrody
Po każdym kroku zapewnij małą nagrodę. Może to być coś tak prostego, jak oglądanie ulubionego serialu telewizyjnego w ciągu tygodnia regularnych ćwiczeń.
2. Natychmiastowe nagrody
Daj nagrodę natychmiast po osiągnięciu celu. Zapewnia to pozytywne sprzężenie zwrotne dla mózgu i zwiększa motywację.
3. Wybierz znaczące nagrody
Wybierz nagrody, które są dla Ciebie ważne. Mogą to być rzeczy, które przynoszą osobistą satysfakcję, takie jak spędzanie czasu z bliskimi, czytanie nowej książki lub kupowanie drobnego prezentu.
4. Ogranicz nagrody
Ważne jest, aby ograniczyć liczbę nagród. Zamiast ciągłych dużych nagród nagradzaj małe osiągnięcia, co zapewnia bardziej trwałą dyscyplinę.
5. Śledź nagrody
Śledź system nagród. Dzięki temu będziesz widzieć postępy i zachować motywację.
Nagradzanie siebie sprawia, że droga do osiągnięcia celów staje się przyjemniejsza i trwalsza. Takie podejście pomaga zachować motywację i szybciej osiągnąć swoje cele.
Dlaczego Twój mózg potrzebuje systemu nagród, aby móc coś zrobić
Spędzamy mnóstwo czasu myśląc o jak wyznaczaniu celów. Trackery, tabele, sztywne harmonogramy. Ale rzadko rozmawiamy o tym, co dzieje się po. Co się stanie, gdy faktycznie przekroczysz linię mety? Zwykle nic. Po prostu od razu skręcasz na kolejny szczyt.
To jest błąd.
Twój mózg działa nie tylko na sile woli. Działa na dopaminę. A dopamina nie jest uwalniana tylko dlatego, że wykonałeś swoją pracę. Wyróżnia się, ponieważ wyciągnąłeś z tego coś dobrego. Bez pętli nagród dyscyplina staje się obowiązkiem. Z nią? Staje się grą.
Zasady zaangażowania w celu samozachęty
Konfigurowanie systemu nagród nie polega na kupowaniu sobie luksusowej torby za każdym razem, gdy osiągniesz tygodniowy cel kroków. To nie jest zrównoważone. Chodzi o stworzenie bezpośredniego, natychmiastowego połączenia pomiędzy wysiłkiem i przyjemnością.
Oto jak zbudować system, który naprawdę się trzyma.
1. Dopasuj nagrodę do swojego kamienia milowego
Wielkie cele wymagają dużych (ale rozsądnych) nagród. Małe cele – małe zwycięstwa. Jeśli oszczędzasz na zaliczkę na dom, nie nagradzaj się szaleństwem zakupów za 500 dolarów. Nigdy nie będziesz gromadzić.
- Mikrocele (np. trzymanie się planu treningowego przez tydzień): Nagrody są niedrogie i dostępne natychmiast. Dodatkowy odcinek Twojego ulubionego serialu. Kawa w kawiarni. 30 minut czytania bez poczucia winy.
- Cele makro (np. rozpoczęcie działalności pobocznej, osiągnięcie docelowej wagi): Nagrody są znaczące i rozłożone w czasie. Weekendowa wycieczka. Dekoracja. Kolacja w restauracji, o której marzyłeś od dawna.
Kluczem jest proporcja. Jeśli nagroda przewyższa wysiłek, nie motywujesz się; po prostu płacisz sobie za istnienie.
2. Ustaw konkretne „okno” na otrzymanie nagród
To jest ten punkt, który większość ludzi pomija. Ty decydujesz, jaka będzie nagroda teraz, ale nie pozwalasz sobie na jej otrzymanie, dopóki cel nie zostanie osiągnięty w 100%.
Dlaczego to jest ważne? Ponieważ życie jest chaotyczne. Możesz poczuć się, jakbyś prawie tam był. Ale jeśli z góry obiecałeś sobie nagrodę związaną z konkretnym terminem, usuwasz dwuznaczność.
„Pójdę do spa dopiero po przesłaniu wszystkich 50 CV i skontaktowaniu się z trzema osobami w celu uzyskania dalszych szczegółów”.
Jeśli tego nie zrobisz, nie dostaniesz dnia spa. Pozostaje Ci dyskomfort. Ten dyskomfort jest Twoim nauczycielem. Nagroda jest nagrodą.
3. Zrób to osobiście, a nie efektownie
Nie nagradzaj się za dobry wygląd na Instagramie. Nagradzaj się za rzeczy, które naprawdę sprawiają, że czujesz się dobrze.
Dla niektórych kobiet jest to cisza. Dla innych jest to komunikacja. Dla niektórych jest to nowa książka; dla innych – masaż. Nagroda powinna odpowiadać Twoim bieżącym potrzebom. Jeśli jesteś wyczerpany, impreza nie jest nagrodą, jest karą. Jeśli jesteś pełen energii i nie możesz usiedzieć w miejscu, spokojny wieczór w domu nie jest nagrodą, tylko więzieniem.
Wiedz, o co prosi twoja dusza, gdy praca zostanie ukończona.
Psychologia „oczekiwań”
Czekanie ma subtelną moc. Kiedy wiążesz nagrodę z przyszłym wydarzeniem
