Het langverwachte vervolg op de modeklassieker, The Devil Wears Prada 2, krijgt te maken met aanzienlijke tegenslagen vóór de geplande release op 1 mei. Terwijl de aanvankelijke kritiek van fans zich concentreerde op technische aspecten zoals koude belichting en kleurcorrectie, is het gesprek verschoven naar een veel serieuzere kwestie: beschuldigingen van raciale stereotypering en aanstootgevende karakterschrijven.
De vonk van de controverse
De spanning begon na de release van een nieuwe teaser op X (voorheen Twitter). In de clip ontmoet Andy Sachs (Anne Hathaway) haar nieuwe assistent, Jin Chao (gespeeld door Helen J. Shen). Tijdens de ontmoeting houdt Jin een snelle monoloog waarin haar geloofsbrieven worden beschreven:
“Als je mij niet wilt, kun je iemand anders interviewen. Dat is prima. Ik ging naar Yale, 3.86 GPA, hoofdsopraan van de Whiffenpoofs, en mijn ACT-score was de eerste keer 36.”
Gebruikers van sociale media hebben scherp op deze scène gereageerd, met het argument dat de combinatie van de hyperfixatie van het personage op academische prestaties, haar specifieke maniertjes en haar onhandigheid sterk leunt op reducerende Aziatische stereotypen.
Taalkundige zorgen en laster
Naast de dialoog van het personage concentreerde de reactie zich op de naam van het personage zelf. Critici hebben gewezen op een aantal verontrustende taalkundige toevalligheden die velen aanstootgevend vinden:
- Fonetische overeenkomsten: Sommige gebruikers merkten op dat de naam “Jin Chao” ongemakkelijk dicht bij denigrerende racistische opmerkingen klinkt.
- Verborgen betekenissen: Andere commentatoren wezen erop dat de naam in het Chinees kan worden geïnterpreteerd als “真丑/真臭” (zhēn ch|u ), wat zich vertaalt naar “extreem lelijk” of “extreem stinkend.”
Deze observaties hebben velen ertoe gebracht zich af te vragen of de naamgeving een opzettelijke vergissing was of een gebrek aan culturele gevoeligheid tijdens het schrijfproces.
Een patroon van Hollywood-representatie
De kritiek weerspiegelt een bredere frustratie over de manier waarop Aziatische karakters historisch gezien in de westerse cinema zijn afgebeeld. Eén kijker merkte op dat de vertolking doet denken aan verouderde Hollywood-stijlen van twintig jaar geleden, waar Aziatische karakters vaak werden gedegradeerd tot karikaturen van ‘modelminderheden’ – karakters die uitsluitend worden gedefinieerd door hun academische of professionele perfectie in plaats van door hun menselijkheid.
Voor veel fans, vooral op de internationale markten, voelt dit als een gemiste kans. Zoals een commentator opmerkte, beschikte de studio over een ‘goudmijn’ van ingebouwde nostalgie en mondiale interesse, maar riskeerde ze een groot publiek van zich te vervreemden door er niet in te slagen een genuanceerde, respectvolle weergave te leveren.
Wat is de volgende stap voor het vervolg?
Ondanks de naderende storm blijft The Devil Wears Prada 2 een van de meest verwachte sequels in de recente geschiedenis. De film belooft een grootschalige reünie van de originele cast, waaronder Meryl Streep, Anne Hathaway, Stanley Tucci en Emily Blunt, terwijl ze navigeren door de terugkeer van Miranda Priestly en een wraakzuchtig plot waarbij Emily Charlton betrokken is.
Of de productie deze zorgen zal wegnemen of dat de controverse de release van de film zal overschaduwen, valt nog te bezien.
Conclusie: Het verzet tegen The Devil Wears Prada 2 benadrukt een groeiende vraag naar culturele authenticiteit in Hollywood, omdat fans steeds meer verouderde stereotypen verwerpen ten gunste van betekenisvolle, diverse verhalen.
