Er is die ene vriend. Degene die nooit barst. Stress komt binnen? Ze halen hun schouders op. Het leven explodeert? Ze blijven koffie drinken.
Lange tijd gingen we ervan uit dat sommige mensen anders gebouwd zijn. De natuur gaf ze een dikkere huid of een gelukkige reeks goede genen.
De wetenschap heeft misschien eindelijk een betere verklaring.
Nieuw onderzoek wijst op een specifieke neurale eigenaardigheid. Veerkrachtige hersenen negeren niet alleen pijn. Ze verwerken negativiteit op een andere manier. Eigenlijk behoorlijk agressief.
“Deze verschillen in waardeverwerking kunnen ervaringen vormgeven… waardoor sommige individuen veerkrachtiger worden… dan anderen”, aldus de auteurs van het onderzoek.
Wat er werkelijk is gebeurd
Laten we naar de mechanica kijken.
Onderzoekers publiceerden een cross-sectioneel onderzoek in The Journal of Neuroscience. Ze namen 82 vrijwilligers en stopten ze in een MRI-machine. Niet voor de lol. Voor gegevens.
Tijdens het scannen speelden de deelnemers een eenvoudig spel. Neem beslissingen. Kleuren, geometrische vormen, geld op het spel. Sommige aanbiedingen betekenden kleine winsten. Anderen betekenden kleine verliezen. De proefpersonen moesten herhaaldelijk beslissen: accepteren of afwijzen.
Het klinkt triviaal. Misschien was het dat wel. Maar terwijl ze die kansen afwogen, schoten hun hersenen.
Het team mat het zuurstofniveau in het bloed om de activiteit te volgen. Vervolgens hebben ze de cijfers door statistische modellen gehaald. Ze wilden weten hoeveel gewicht deelnemers hechten aan positief nieuws versus slecht nieuws.
De resultaten waren contra-intuïtief.
Mensen met een hoge veerkracht waardeerden positieve informatie iets meer tijdens beslissingen. Zeker. Maar hier is de wending.
Hun hersenen reageerden sterker op de negatieve informatie.
Wacht, echt?
Ja. Maar het ging niet om paniek. De activiteit was geconcentreerd in regio’s die verband hielden met cognitieve controle en verwerking. In wezen negeerden deze mensen de slechte dingen niet. Hun hersenen werkten harder om het te reguleren.
Om het te bevatten.
Dus toen de beslissingstijd aanbrak, konden ze zich op de positieve kant concentreren, omdat ze de negatieve kant al hadden afgedekt.
Veerkracht is geen schild
We hebben de neiging om veerkracht voor te stellen als een pantser. Dikke ondoordringbare beplating tegen de wereld.
Dat is het niet.
Thea Gallagher, klinisch universitair hoofddocent aan NYU Langone Health, definieert het eenvoudig: “Het vermogen om zich aan te passen en te herstellen.”
Herstellen van tegenslagen. Vanuit onzekerheid. Van de pure alledaagse frustratie van een dinsdagmiddag.
Belangrijk onderscheid hier.
Veerkrachtige mensen voelen dingen. Ze voelen verdriet. Spanning. Frustratie. Het zijn geen robots die in de eeuwige zonneschijn rondlopen.
Gallagher verwoordt het het beste. “Veerkrachtige mensen… zijn beter in staat om die emoties te tolereren, zich aan te passen aan veranderende omstandigheden en vooruit te blijven gaan.”
Het is flexibiliteit, geen taaiheid.
Hillary Ammon, een klinisch psycholoog bij het Center for Anxiety and Women’s Emotional Wellness, is het daarmee eens. Het bestaat op een spectrum. Sommigen hebben meer. Sommigen hebben minder. Maar niemand is immuun.
Kun je hiervoor trainen?
Kunt u een update voor uw besturingssysteem downloaden en er geen last meer van hebben?
Nee. Maar je kunt de software aanpassen.
Sommigen van ons beginnen met betere hardware. Anderen niet. Dat is prima. De hersenen veranderen.
Begin met de basis. Slaap. Voedsel. Je lichaam bewegen. Ammon noemt dit het ‘grondwerk’. Zonder hen is de rest lawaai.
Verander dan de manier waarop je tegen jezelf praat.
Geconfronteerd met een ramp? Stop met zeggen: ‘Dit overkomt mij altijd’. Te rigide.
Probeer dit eens: ‘Dat was een zware bijeenkomst. Ik ben er trots op dat ik het heb overleefd.’
Kleine verschuiving. Enorme impact.
Gallager stelt voor om met opzet met beheersbaar ongemak om te gaan. Voer dat ongemakkelijke gesprek. Stel een grens. Neem een berekend risico. Bewijs aan je zenuwstelsel dat je het aankan.
Leer ook uw labels.
Benoem de emotie voordat deze een hoogtepunt bereikt. Als u weet dat u zich angstig voelt, kunt u eerder actie ondernemen. Interventie is elke keer beter dan schadebeheersing.
Het gaat uiteindelijk niet om het elimineren van stress. Het gaat over het weigeren om stress de auto te laten besturen.
Je zit nog steeds op de stoel. Maar nu kom je misschien eindelijk waar je heen wilt.
Of laat het er in ieder geval gemakkelijker uitzien terwijl je erachter komt. 🌿
