Trader Joe’s is een sfeer. Als je naar binnen loopt, de Hawaïaanse overhemden ziet, de lichte gangpaden: het werkt gewoon. Ik hou van de winkel. Dat geldt ook voor alle anderen bij The Kitchn. De snacks zijn goud. De bakkerij is dodelijk (die mini-bladkoekjes zijn een valstrik, en ik ben blij dat ik betrapt wordt). Maar het echte geheim is niet de gril. Het is dat professionele chef-koks daar ook winkelen. Ze hebben goedkope ingrediënten nodig die niet goedkoop smaken.
Tengo Eteria, chef-kok bij Askili in New York, snapt het. Zijn restaurant serveert Georgische gerechten. Dat is zwaar voor boter, noten, kruiden en hitte. Hij kent kwaliteit. Hij deelde zijn karretje. Totale kosten? $ 24,75. Ja. Vierentwintig dollar en vijfenzeventig cent.
Dit is wat hij pakt.
Onverwachte Cheddar-kaas ($ 3,99)
Kaas is duur. TJ’s private label verandert het spel. Eteria zegt dat de kwaliteit concurreert met spullen die elders twee keer zoveel kosten. Hij wijst naar de onverwachte Cheddar. Koop het als blok. Flarden. Rondes. Het smelt als scherpe cheddar, maar raakt met de nootachtige smaak van oude Parmezaanse kaas. Veelzijdigheid is de sleutel. Als je een kaasplankje maakt, pak dan de Double Cream Brie. Beide zijn solide.
Kippendijen zonder botten ($ 6,99)
Kipfilet is een leugenaar. Het is droog. Het is saai. Dijen bevatten vet. Ze hebben smaak. Eteria gebruikt TJ’s beenloze dijen. De kippen hebben vrije uitloop. Familieboerderijen. Vegetarisch voer. De economie is momenteel een rotzooi; je hebt eiwitten nodig die resultaten van restaurantkwaliteit opleveren zonder je failliet te laten gaan. Zijn go-to zijn knapperige kippendijen met een bramen-koriandersaus. Broccolini aan de zijkant. Het is een riff op een kipgerecht uit Cornwall. Je kunt het verschil niet zien.
Spaanse extra vierge olijfolie ($ 8,49)
Stop met het kopen van dure olie. Je hebt het niet nodig. TJ’s Spaanse Extra-Virgin is schoon. Evenwichtig. Een beetje peper in de afdronk. Gebruik het voor salades. Maak je geroosterde groenten af. Sprenkel over gegrild vlees. Het is consistent. Het is goedkoop. Het doet zijn werk elke keer weer. Waarom te veel betalen voor een etiket als de olie erin identiek is?
Balsamico-azijn uit Modena ($ 2,79)
Modena is waar balsamico vandaan komt. De versie van TJ draagt het BGA-stempel (Protected Geographical Indication). Dat betekent dat het legitiem is. Rechtstreeks afkomstig uit Italië. Eteria gebruikt dit voor de dagelijkse keuken. Het is van hoge kwaliteit. Het is scherp geprijsd. Het staat op je plank. Het gaat nooit slecht. Je hebt nietjes nodig die werken. Dit is er één van.
Bevroren Franse groene bonen ($ 2,49)
Negeer het bevroren gangpad op eigen risico. De producten worden hier geplukt op het hoogste rijpheidsniveau. Dat betekent een betere smaak. Minder afval. Verse groenten komen vaak papperig of flauw aan. Bevroren haricots verts? Fris. Groente. Perfect voor elk gerecht als de seizoensspullen op zijn. Hij heeft ook broccoliroosjes en wilde bosbessen op voorraad. Dezelfde logica. Piek smaak. Geen afval.
Winkelen als een professional
Praat met het personeel. Ernstig. Ze kennen de seizoensdingen. Vraag wat er nieuw is. Zij zien trends eerder dan jij. Ze wijzen je op ingrediënten die je anders zou overslaan.
Ga vroeg. Doordeweekse ochtenden zijn het beste. Minder lijnen. Betere selectie. Winkel niet op zaterdagmiddag, tenzij je chaos wilt.
Mix uw markten. Als je in NYC bent, koop dan voorraadartikelen bij TJ’s. Koop uw verse producten op lokale boerenmarkten. Je krijgt het beste van twee werelden. Gemak en maximale versheid.
Het totaal van de winkelwagen bedraagt $ 24,75 voor vijf items. Dat is op de meeste plaatsen minder dan een lunchsalade. Eteria weet hoe ze een dollar moet verdienen zonder de maaltijd op te offeren. Hij behandelt TJ’s als een voorraadkast, niet als een gimmick. Dat zou jij ook moeten doen.
Wat is het enige dat je pakt elke keer als je door die schuifdeuren loopt? Zijn het de pindakaasbekers? De Pumpkin Spice Latte Mix? Iets anders? Laat het achter in de reacties. We zijn altijd op zoek naar de volgende must-buy.
